Vrijdag 13 december: koppeltoernooi - ronde 3 in Blankenberge

 Ronde 3 in Blankenberge. Deze club heeft dezelfde zaalperikelen gehad als wij. Zij hadden al sinds mensenheugenis in de CM-lokalen hun vaste stek. Maar net zoals wij kregen ze ergens in april te horen dat de CM liever geen zalen meer verhuurt. Tenzij je een absurd bedrag wilt betalen.

Ze hebben intussen een nieuw onderdak gevonden. Met onze 4 Oostkampse ploegen zouden we ontdekken of ze zich hebben kunnen verbeteren of niet.

Hun nieuw lokaal is in Uitkerke, dus vlak voor Blankenberge. Een groot voordeel is al dat het heel gemakkelijk is om een parkeerplaats te vinden. De Colruyt aan de andere kant van de grote baan heeft een lege parking die 's nachts open blijft. Perfect!

Hun nieuwe thuisbasis is in een school. We hadden een zaal, een soort van refter, waar alle ploegen net in konden. Eerlijk, ik vond het iets te krap. Wanneer je aan je bord zat, kon je niet weg wanneer de speler achter jou ook op zijn stoel zat. Het was dus wat friemelen en sukkelen om op te staan om wat rond te wandelen tijdens de partij. Hierdoor heb ik wat meer aan mijn bord gezeten dan anders. Misschien is dit nog zo slecht niet, en leert me dit om gewoon wat meer aan m'n bord te zitten.

De positieve punten in hun lokaal: de verlichting is uitstekend en de temperatuur was oké. Dit is niet altijd vanzelfsprekend in een school. Vraag maar aan onze buren van Brugge.

Nu onze sportieve prestaties nog. Oostkamp 2 trad aan tegen Gistel 1. Die hadden in de vorige ronde een punt afgepakt van onze 1ste ploeg.

Raf mocht tegen Frederik en Wim tegen Kristof. Ik had Wim voordien al verwittigd dat zijn tegenstander op papier niet zoveel elo had, maar toch verrassend sterk speelt. Jarid heeft dit al 2x mogen ondervinden.

Wim kwam uit de opening met een kwal meer. Dit leek een "kat-in-bakkie"-verhaal te worden. Het was wachten op Wims doorbraak om de opgave van Kristof te forceren. Maar Kristof had intussen een 2de adem gevonden. Wim treuzelde wat en liet Kristof een fort bouwen waar Napoleon trots op zou zijn geweest. Wat een zeker punt leek, eindigde in een halve teleurstelling: Wim moest berusten in remise.

Maar niet getreurd! Raf besloot om de kracht van de Engelse opening te demonstreren. De partij was over in, dacht ik, iets meer dan 20 zetten. Frederik was compleet overspeeld geweest. Dit maakte dat onze ploeg de match had gewonnen met 1,5-0,5.

Oostkamp 1 kreeg KOSK 3 voor de kiezen. Dit moest echt wel een droge 2-0 overwinning worden. Jarid had dit goed begrepen en zette druk op Luc. Die kraakte en schoot er veel materiaal bij in. Er werd nog doorgespeeld, maar tegen beter weten in. Jarid veroverde zo het 1ste punt. Was dit een onberispelijke winstpartij? Nee, zo bleek in de analyse achteraf. Luc had op een bepaald moment de touwtjes helemaal kunnen verhangen door een tactische truc. Gelukkig voor ons had hij dit niet gezien tijdens de partij.

Kurt creërde een mooie positionele partij tegen Brian. Kurt speelde tegen 2 hangende pionnen en zette die volgens de boekjes onder druk. Het onvermijdelijke gebeurde: Brian begaf onder de druk waardoor Kurt 2 zuivere pionnen voor kwam. Nu was het nog een kwestie van uittikken. Maar toen zag Kurt op zijn beurt een tactische mogelijkheid over het hoofd. Brian kon plots zijn loper en dame laten samenwerken tegen de zwakke velden rond Kurts koning. Kurt was gedwongen om voor eeuwig schaak te gaan. Brian dacht dat hij op winst kon spelen en wou zijn koning in een veilig hoekje zetten. Toen hij onder tijdsdruk zijn koning op h6 speelde, hoorde je al het ongeloof bij het publiek dat rond de tafel was verzameld. Kurt kon plots met z'n dame in 1 zet Brian schaakmat zetten. Wat een ontknoping.

Door dit geluk konden we inderdaad de 2-0 op het bord zetten.

Oostkamp 3 was gepaard tegen de 2de ploeg van Gistel. Eline en Yannick begonnen rustig aan hun partijen. Het leek op beide borden gelijk op te gaan. Aangezien ik niet veel recht heb kunnen staan van m'n bord, heb ik niet veel van die partijen gezien. Eline kon de partij laten kantelen in haar voordeel, Yannick had het omgekeerde voor. De match is dus op 1-1 geëindigd, wat niet slecht is tegen 2 hogere elo-tegenstanders.

Onze 4de ploeg mocht tegen Blankenberge 2. Onze beide jeugdspelers Remi en Stan doen hun best, maar hebben nog steeds last van het "te snel spelen"-syndroom. Wanneer je al snelschakend speelt, dan weet je dat je fouten zal maken. En van die fouten profiteren de tegenstanders. De partijen die ze zo spelen zijn toch een goede leerschool om bij te leren. Blijven proberen en er in geloven, jongens!

Kurt